Pota!

Hiçbir şekilde ümit vermeyen ve ne zaman "hadi bu kez olsun" denildiğinde taraftarını üzen siyah beyazlılar, bir derbi klasiği ile F. Bahçe deplasmanından üç puanla ayrılarak rakibinin şampiyonluk umutlarını söküp aldı.

Ole Hoca'nın sahaya sürdüğü kadroya bakınca özellikle Masuaku'nun tercih edildiği rol, F. Bahçe için arayıp da bulunamayacak bir fırsattı ama sarı lacivertlilerin en büyük rakibi Mourinho, bu fırsatı değerlendirebilecek hiçbir aksiyona girmeyince kaçınılmaz mağlubiyetin tadına vardı.

Beşiktaş'ta Gedson Fernandes'in penaltı atması ne kadar yanlış bir tercihse, skora katkısını sağladığı sürekli kanada doğru yanaşmaların tercih edilmemesi de bir o kadar yanlıştı. Portekizli oyuncu ne zaman kanada yaklaşsa ya da kanattan içe kat eden bir oyun stili ile oynasa takımına hem skor hem oyun katkısı veriyor.

Beşiktaş'ın takım boyunun kısalığı ve F. Bahçe'nin de duran toplarda ki etkinliği göz önünde bulundurulduğunda maç öncesi büyük bir tehlike oluşturacağı beklenirken ev sahibi takımın silik ve bir o kadar da isteksiz futboluna karşılık arada bir yaptıkları ataklarda karşılarında Mert Günok'un kurtarışları şampiyonluk hevesini kursaklarında bıraktı.

Beşiktaş ligin kaderini belirlerken bir türlü kendisine yarayacak bir oyun ve yaklaşım göstermemeyi de alışkanlık haline getirmiş durumda. Öyle ki; G. Saray'ı yenerek F. Bahçe'yi şampiyonluk potasına sokan siyah beyazlılar bu kez de deplasmanda sarı lacivertlileri yenerek şampiyonluk potasından dışarı attılar.

Ole Hoca ligin geri kalan maçlarında gelecek sene oynatmayı düşünmediği hiçbir oyuncuya yer vermemelidir. Bu seneyi kaybettiren anlayışın kırıntıları ile gelecek seneyi tasarlamak hiç de mantıklı değil.

Sonuç olarak; Beşiktaş çok iyi, anlamlı ve özgüven sağlayacak bir galibiyet alarak üçüncülük yarışına devam ediyor ancak, ne kadar da galibiyet alınmış olsa ne yazık ki bu maçı sarı lacivertlilerin kaybettiğini unutmamak gerekir. Zira rehavet ummadık anda ummadık sonuçlar doğurabilir.