Beşiktaş’ta yeni kimlik inşa ediliyor: Sonuçtan çok oyunun yönü umut veriyor

Sezonun ilk resmi maçları, yeni bir teknik adamın takım üzerindeki etkisini değerlendirmek için çoğu zaman yanıltıcıdır. Oyuncular fiziksel yüklemelerin etkisini taşır, oyun ezberleri henüz tam anlamıyla oturmamıştır. Bu yüzden Beşiktaş’ın Avrupa kupalarındaki ilk görüntüsünü yalnızca skor üzerinden okumak, sahada oluşmaya başlayan yapıyı görmezden gelmek anlamına gelir.

Vincenzo Italiano’nun hedefi kısa vadede kusursuz futbol oynatmak değil, uzun vadede sürdürülebilir bir oyun kimliği oluşturmak. İlk maçlarda zaman zaman tempo düştü, bireysel hatalar yapıldı ve ritim kaybedildi. Ancak dikkat çeken nokta, takımın oyun prensiplerinden vazgeçmemesiydi. Modern futbolda teknik adamlar için en önemli göstergelerden biri de budur.

Pres, sistemin sadece görünen yüzü

Italiano’nun futbolu çoğu zaman yalnızca ön alan baskısıyla anlatılıyor. Oysa yüksek pres, sistemin sadece başlangıç noktası.

Asıl amaç topu kısa sürede geri kazanırken oyunun temposunu da kontrol altında tutabilmek. Çünkü sürekli koşarak baskı yapmak sezon boyunca sürdürülebilecek bir yöntem değil. Avrupa’nın üst düzey takımlarında pres ile topa sahip olma anlayışı birbirini tamamlıyor.

Top kazanıldıktan sonra doğru pas açıları oluşturmak, oyunun yönünü hızlı değiştirmek ve topa sahip kalarak rakibin savunmasını hareket ettirmek hem hücum üretimini artırıyor hem de takımın fiziksel yükünü azaltıyor. Topa sahip olmak artık yalnızca hücum etmek değil, aynı zamanda savunma yapmanın farklı bir yolu.

Beşiktaş bu bölümde henüz istenen seviyeye ulaşabilmiş değil. Özellikle baskı sonrası ilk pasın kalitesi düştüğünde rakibe yeniden geçiş fırsatı veriliyor.

Yüksek savunmanın doğal bedeli

Önde savunma yapmak rakibi baskı altında tutmayı, ikinci topları kazanmayı ve hücum sürekliliğini kolaylaştırıyor. Ancak bunun kaçınılmaz bir bedeli var.

Savunma arkasında bırakılan geniş alan…

Bu nedenle yalnızca stoperlerin değil, kalecinin de oyunun aktif bir parçası olması gerekiyor. Geriden pasla çıkabilen, baskıyı kırabilen ve gerektiğinde savunma arkasını süpürebilen kaleciler artık modern futbolun vazgeçilmezlerinden biri.

Beşiktaş bu noktada önemli bir avantaj yakalamış durumda. Ancak kalecinin bu özelliği tek başına yeterli değil. Orta saha sürekli pas opsiyonu üretmezse en kaliteli pasör kaleci bile çözüm oluşturamaz.

Fiziksel gelişim belirleyici olacak

Italiano’nun oyun modeli yüksek enerji istiyor.

Ön alan baskısı, karşı pres, alan daraltma ve geçiş savunmasının sağlıklı işlemesi için fiziksel seviyenin sezon ilerledikçe yükselmesi gerekiyor. Hazırlık döneminden çıkan takımlarda ilk haftalarda tempo düşüklüğü görmek son derece doğal.

Bunun yanında yalnızca kondisyon değil, birlikte hareket etme alışkanlığı da gelişmeli. Çünkü pres bireysel değil, kolektif bir davranış.

Forma rekabetini sistem belirleyecek

İlk haftalarda oyuncular arasındaki fiziksel farklar net biçimde hissediliyor.

Bazı isimler yüksek tempoya daha hızlı uyum sağlarken bazı oyuncular karar verme hızı ve patlayıcılık konusunda geride kalıyor. Özellikle kanat oyuncularında bu fark daha belirgin.

Artık kenar oyuncusundan yalnızca adam eksiltmesi beklenmiyor. Pres başlatması, savunmaya yardım etmesi, doğru koşular yapması ve topsuz oyunda sürekli hareketli kalması gerekiyor.

Bu nedenle forma rekabetini sadece gol ve asist sayıları değil, sistemin gerekliliklerini ne kadar yerine getirdikleri belirleyecek.

Transferde isimden çok profil önemli

Transfer tartışmaları çoğu zaman yıldız isimler üzerinden yapılıyor. Oysa teknik direktörler için asıl belirleyici unsur profil uyumu.

Beşiktaş’ın ihtiyaç duyduğu tablo oldukça net görünüyor:

• Geniş alan savunabilecek hızlı bir stoper,
• Hem pres yapıp hem ceza sahasına koşu atabilecek dinamik bir orta saha,
• Çizgi ile iç koridor arasında etkili oynayabilen üretken bir kanat,
• Az pozisyonda yüksek bitiricilik sağlayacak bir santrfor.

Bu profiller tamamlanırsa Italiano’nun oyun modeli çok daha sağlıklı işleyecektir.

Rotasyon başarının anahtarı olacak

Yüksek tempolu futbolun en büyük rakibi yoğun fikstürdür.

Avrupa kupaları ve lig maratonunda aynı oyuncularla sezonu tamamlamak mümkün görünmüyor. Bu yüzden artık hedef güçlü bir ilk 11 değil, aynı kaliteyi sürdürebilecek 16-18 kişilik bir ana rotasyon oluşturmak.

Beşiktaş’ın kadro derinliğini artırması yalnızca kalite için değil, oyun modelinin korunabilmesi açısından da kritik önem taşıyor.

Asıl kazanç skor değil, oyun fikri

Beşiktaş henüz tamamlanmış bir takım görüntüsü vermiyor. Pas temposunda düşüşler yaşanıyor, pres organizasyonunda kopmalar görülüyor ve hücumdaki son kararlar zaman zaman yetersiz kalıyor.

Ancak bütün bunların yanında çok daha değerli bir gelişme var.

Takım ortak bir futbol fikri etrafında birleşmeye başladı. Oyuncular aynı prensiplere bağlı kalıyor ve skor ne olursa olsun oyunu kontrol etmeye çalışıyor.

Sezonun ilk haftalarında asıl umut veren nokta da bu.

Fiziksel gelişim planlandığı gibi ilerler, doğru profiller kadroya katılır ve oyun ezberi artarsa Beşiktaş birkaç ay sonra bugünkünden çok daha farklı bir seviyeye ulaşabilir.

Bu nedenle mevcut tabloyu hazır bir takım olarak değil, doğru yönde ilerleyen bir projenin ilk aşaması olarak değerlendirmek gerekiyor. Sezonun gerçek hikâyesini belirleyecek olan da alınan tekil sonuçlardan çok, bu oyun kimliğinin haftalar ilerledikçe ne kadar istikrarlı gelişeceği olacak.